7 βασικοί μύθοι για τα καλλυντικά

 Κάποιοι μύθοι, προϊόν διαφημιστικών εκστρατιών, περνάνε από στόμα σε στόμα, αποκρύπτοντας την αλήθεια για το πόσο ασφαλή είναι τα καλλυντικά που αγοράζουμε. Με τη βοήθεια του EWG, προσπαθούμε να τους διαλύσουμε…

Μύθος 1: Αν διατίθενται στα φαρμακεία ή σε μεγάλο πολυκατάστημα, θα πρέπει να είναι ελεγμένο και ασφαλές.

Σε καμία χώρα δεν υπάρχουν διαδικασίες έγκρισης ή αξιολόγησης της ασφάλειας των καλλυντικών. Η μόνη υποχρέωση του κατασκευαστή είναι να μην χρησιμοποιεί κάποια απαγορευμένα συστατικά καθώς και να αναγράφει τη σύνθεση, έχοντας παρ’ όλα αυτά το δικαίωμα να “κρύψει” κάποια συστατικά στη λέξη “fragrance” (άρωμα). Με λίγα λόγια, τα απαγορευμένα συστατικά ήταν νόμιμα μέχρι την απαγόρευσή τους και άρα ό,τι δεν ειναι απαγορευμένο, επιτρέπεται.

Μύθος 2: Αγοράζω επώνυμα ακριβά καλλυντικά για να είμαι σίγουρος/η.

Όσο σίγουρος/η δεν είστε αγοράζοντας ένα “μη επώνυμο” καλλυντικό, τόσο σίγουρος/η δεν είστε και με το ακριβό επώνυμο προιον με τη διαφημιστική καμπάνια πολλών εκατομμυρίων. Αρμόδιος για την αξιολόγηση των συστατικών είναι ο οργανισμός Cosmetic Ingredient Review, ο οποίος συστάθηκε το 1976 από κοινού, από τις βιομηχανίες καλλυντικών. Από τη σύστασή του έχει αξιολογήσει λιγότερα από το 20% των συστατικών που περιέχονται στα καλλυντικά. Ο δε ρόλος του είναι καθαρά συμβουλευτικός

Μύθος 3: Τα καλλυντικά εφαρμόζονται στο δέρμα, δεν εισχωρούν στον οργανισμό, αλλά κι αν συμβεί αυτό οι ποσότητες είναι πολύ μικρές για να είναι επικίνδυνες.

Οι άνθρωποι εκτίθενται στα χημικά των καλλυντικών, εισπνέοντας σπρέι και πούδρες, καταπίνοντας κραγιόν και λιπ μπάλμ, ή απορροφώντας τα από το δέρμα. Μελέτες σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, έχουν δείξει την παρουσία στον οργανισμό, συστατικών που απαντούνται σε καλλυντικά, όπως φθαλάτες, πλαστικοποιητές, παραβίνες, το αντιβακτηριδιακό triklosan κ.α. Πολλά απ’ αυτά τα χημικά προκαλούν ορμονικές διαταραχές. Πολύ συχνά τα προϊόντα περιέχουν ειδικά συστατικά που βοηθούν στην εισχώρηση των υπολοίπων στο δέρμα. Μελέτες έχουν δείξει παρενέργειες στο αναπαραγωγικό σύστημα ανδρών και γυναικών. Ενδεικτικά, το 22% των προϊόντων προσωπικής φροντίδας, ακόμα και τα παιδικά, περιέχουν το καρκινογόνο 1,4-dioxane. Το 60% των αντηλιακών περιέχουν oxybenzone, μια ουσία που εισχωρεί στο δέρμα και προκαλεί ορμονικές διαταραχές. 61% των κραγιόν περιέχουν μόλυβδο. Οι ποσότητες που εισχωρούν στον οργανισμό λειτουργούν αθροιστικά, άρα δεν υπάρχουν “ασφαλείς” ποσότητες.

Μύθος 4: Τα παιδικά καλλυντικά ή τα “υποαλλεργικά” είναι πιο ασφαλή.

Η χρήση του όρου “υποαλλεργικό“(δείτε το βίντεο), “δερματολογικά ελεγμένο” κλπ είναι καθαρά διαφημιστική. Μια έρευνα του EWG το 2007 σε περισσότερα από 1500 παιδικά καλλυντικά απέδειξε πως το 81% αυτών που έφεραν τις λεζάντες “απαλό”, “υποαλλεργικό”, περιείχαν γνωστές αλλεργιογόνες ουσίες καθώς και συστατικά με ερεθιστική δράση στο δέρμα και τα μάτια.

Μύθος 5: Τα φυτικά και βιολογικά είναι πάντα καλύτερα.

Δεν είναι πάντα έτσι. Ο χαρακτηρισμός “φυτικό” δε σημαίνει συνήθως τίποτα και τα βιολογικά μπορούν και αυτά να περιέχουν βλαβερές χημικές ή και φυτικές ουσίες. 35% των παιδικών “φυτικών” καλλυντικών στις ΗΠΑ, περιείχε συνθετικά συντηρητικά. Τα δε βιολογικά, μπορούν να χαρακτηρίζονται έτσι έστω κι αν μόνο το 10% της σύνθεσής τους προέρχεται από βιολογική γεωργία.

Μύθος 6: Αν διαβάσουμε τη σύνθεση μπορόυμε να αποφύγουμε τα επικίνδυνα καλλυντικά.

Αν και σε μεγάλο βαθμό ισχύει και πάντα πρέπει κανείς, έχοντας εξικειωθεί με τις κοινές ονομασίες, να διαβάζει τη σύνθεση, εντούτις όπως γράφουμε παραπάνω μπορεί μια εταιρία να κρύψει πάνω από 3.000 χημικές ουσίες κάτω από τη λέξη “fragrance”(άρωμα).

Μύθος 7: Το συνιστούν οι δερματολόγοι άρα είνα καλό.

Ποιοι δερματολόγοι;…

 

 

 

 

 

http://skincarebio.wordpress.com