Βλέπει τα πληκτρολόγια στα λάπτοπ να παίρνουν φωτιά.

 

Ο ίδιος, με το στυλό και το χαρτί, μπορεί να μην αντιλαμβάνεται και φυσικά, να αδυνατεί να εκμεταλλευτεί την πρόοδο της τεχνολογίας, αλλά κάνει όσο καλύτερα μπορεί αυτό που αγάπησε περισσότερο στη ζωή του. Τη δημοσιογραφία.

 

«Έχω ταξιδέψει πολύ… » δηλώνει ο Χιρόσι Καγκάβα που βρίσκεται στη Βραζιλία και καλύπτει το 10ο Μουντιάλ της καριέρας του!

Ξεκίνησε από αυτό του 1974, με τον μεγάλο τελικό ανάμεσα στην Ολλανδία και τη Δυτική Γερμανία στο Μόναχο. «Έχει μείνει στη μνήμη μου εκείνο το παιχνίδι. Από τη μια ο Γιόχαν Κρόιφ και από την άλλη, ο Φραντς Μπεκενμπάουερ. Εκείνο το παιχνίδι, ήταν η γέννηση του μοντέρνου ποδοσφαίρου» δηλώνει ο 89χρονος δημοσιογράφος που τότε, είχε γράψει άρθρο για τον παλαίμαχο Γερμανό αμυντικό Μπέρτι Φογκτς, ο οποίος είχε αναλάβει να μαρκάρει τον Κρόιφ.

 

Εννοείται, πως ο βετεράνος ρεπόρτερ απολαμβάνει όλες τις ανέσεις και τη βοήθεια των συναδέλφων του στα γήπεδα όπου δίνει το «παρών», με αρκετούς δημοσιογράφους, είτε συμπατριώτες του από την Ιαπωνία, είτε από τον υπόλοιπο κόσμο, να φωτογραφίζονται μαζί του και να θεωρούν τιμή τους που τον γνώρισαν.

 

Με το ποδόσφαιρο, είχε εξαιρετική σχέση από μικρός…

Αγωνιζόταν ερασιτεχνικά, μέχρι το 1944 που κλήθηκε στον στρατό, σε ηλικία 20 ετών, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες του στα τελευταία χρόνια του B» Παγκοσμίου Πολέμου. «Ήμουν τυχερός που επιβίωσα» τονίζει, καθώς, εκτελούσε χρέη… τύπου καμικάζι πιλότου!

 

Έπειτα από τα συγκλονιστικά γεγονότα με τις ατομικές βόμβες σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, ο Καγκάβα έψαχνε διέξοδο. Όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για την πατρίδα του. Ήξερε που να στραφεί…

«Το ποδόσφαιρο είναι διέξοδος. Ήταν κάτι που μπορούσε να βοηθήσει την Ιαπωνία εκείνη την εποχή. Το άθλημα, είναι από τα πιο θετικά πράγματα στον κόσμο» ήταν τα λόγια του, όμως, παράλληλα είχε αντιληφθεί ότι υπήρχαν εμπόδια στην προσπάθεια να δει την εθνική ομάδα της πατρίδας του σε μεγάλη διοργάνωση, ανάμεσα στις υπόλοιπες κορυφαίες ομάδες.

«Το μπέιζμπολ και το ράγκμπι ήταν πιο δημοφιλή από το ποδόσφαιρο στην Ιαπωνία. Πολλοί πίστευαν ότι εμείς οι Ιάπωνες δεν μπορούσαμε να παίξουμε μπάλα. Εγώ, ήθελα να δω την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας, σε μεγάλες στιγμές, σε μεγάλες διοργανώσεις…» εξηγεί.

 

Βλέποντας την Ιαπωνία, εν τέλει, να δίνει το «παρών» στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, για πρώτη φορά στην ιστορία της, θυμάται συγκινημένος: «Η περηφάνια που αισθάνθηκα για εκείνη την ομάδα και την επιτυχία, ήταν μοναδική. Δεν μπορείτε να το φανταστείτε».

 

Το μοναδικό Μουντιάλ που έχασε, ήταν αυτό του 2010 στη Νότια Αφρική. Θέματα υγείας, τον κράτησαν μακριά από τη γιορτή του ποδοσφαίρου, πριν από τέσσερα χρόνια.

Φέτος, έχοντας αισθανθεί ξανά δυνατός, βρίσκεται στη Βραζιλία, κοσμώντας κυριολεκτικά, τα δημοσιογραφικά θεωρεία των γηπέδων όπου διεξάγονται οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Μια μεγάλη υπόκλιση, στον κύριο Χιρόσι Καγκάβα…

 

 

 

 

trelokouneli